25-04-05

Nadenken

Vandaag samen gezeten met onze mensen die zetelen in de raad van bestuur bij de VRT. We gaan nog plezier hebben de volgende maanden, geloof me. Ben een beetje ongerust. Moest vandaag mijn ma naar het ziekenhuis brengen. Ze voelde zich niet goed. Een dringend onderzoek. Ze is al in de 70 en op zo’n momenten voel je je toch niet gerust. Ik heb er een hekel aan maar op zo’n momenten begin ik na te denken over het leven en alles wat erbij (en niet) hoort. Mijn vader is binnenkort 5 jaar geleden overleden, hij is 73 geworden. Weet je. Als er één onderwerp zorgt voor een ‘reboot needed’ in mijn systeem dan is het dat wel. Ik wil (en kan) de eindigheid niet aanvaarden. Ik ben jaloers op mensen die door geloof en godsdienst in die materie rust en beschikking kunnen vinden. Ik doe mijn best maar het lukt me niet… Zingeving en godsdienst is nooit actueler geweest de laatste jaren. Zowel positief als negatief. Blijkbaar heb ik een té wetenschappelijke ingesteldheid, een té rationele instelling en een te rationeel kritische geest om zomaar een verhaal van ‘engelen’ en ‘hemel of hel’ te aanvaarden. Het maakt mijn leven soms moeilijker en schreeuwt in de puurste vorm om anarchie en verzet. Ik probeer te geloven, ik ben een paar keer in Jeruzalem geweest, de plaatsen waar Jezus één en ander gedaan heeft, het Vaticaan…  Ik kwam met meer bedenkingen en vragen terug. Ik weet zelfs niet waarom ik dit op mijn weblog schrijf. State of mind zeker? … Allez, positief denken. Op zo’n momenten kijk ik in de ogen van mijn kinderen…het maakt veel goed en meteen komt die gedachte bij mij: “..ik ga hun hele leven niet kunnen meemaken…”. Ik zou een miljoen euro en meer over hebben om af en toe die ‘denkknop’ in mijn hoofd te kunnen uitschakelen. Zou ik gelukkiger zijn? Waarschijnlijk niet. Het was maar even een ‘pechstrookgedachte’.

 

Foto: Alexander Verstrepen (5 maanden)  


23:00 Gepost door J | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.